Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Ἀλλόκοτη πολύ ἡ ἀγάπη 


π. Σταύρου Τρικαλιώτη





Ἀλλόκοτη πολύ ἡ ἀγάπη!
Γκρεμίζει τόν τοῖχο
τῆς σιωπῆς
κι ἑνώνει δύο ἄγνωστους
ὥς τά τώρα κόσμους.

Γίνεται φλύαρη
-πόσο φλύαρη Θεέ μου!-
Ξεπερνᾶ ἀκόμη
καί τά πιό γλυκόλαλα πουλιά
πού ξεφαντώνουν ἀπό τά χαράματα
στόν ρυθμό μιᾶς μουσικῆς μυστικῆς.

Μά ποῦ τίς βρίσκει
τόσες καινούργιες λέξεις
πού ἀναδύονται
σάν ἀπό παραμύθια;

Ἀλλόκοτη πολύ ἡ ἀγάπη!
Σάν μεθυσμένη τριγυρνᾶ
τά βράδια στά σοκάκια
καί τῆς ἀρέσει νά ἀναπαύεται τά πρωινά
σέ χωράφια ἀπάτητα.

Χθές τήν ἔπιασαν
καί τήν ἔκλεισαν
στό φρενοκομεῖο
γιά διατάραξη
-καθώς εἶπαν-
τῆς κοινῆς ἡσυχίας!

Σίγουρα
οἱ κλειδοκράτορες
τῆς ἀνθρώπινης λογικῆς
θά τήν τρελάνουν στά ἠλεκτροσόκ
γιά νά μήν μπορεῖ πλέον
νά φέρνει τόσο κοντά
τούς ἀνθρώπους...

π.Σταύρος Τρικαλιώτης

(φωτογραφία: Vlad Artazov)