Ετικέτες

"10 νέες βιβλιοπροτάσεις" "8 ενδιαφέρουσες ποιητικές εκδόσεις" "Λέσχη Ανάγνωσης της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Αγίας Παρασκευής" "Προδημοσίευση" "Λέξεις απόκρημνες" Διώνη Δημητριάδου "Προδημοσίευση" Σωτήρης Κακίσης "Μια νύχτα τη μέρα" ποιήματα εκδόσεις Ερατώ Βιβλία "Τα κοινά και τα ιδιωτικά" Κριτική από τη Ρένα Πετροπούλου-Κουντούρη Βιβλία (αποσπάσματα) Βιβλία (αποσπάσματα) "Οι άνθρωποι τα σπίτια τα βιβλία" Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (16 νέες βιβλιοπροτάσεις) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 προτάσεις για ανάγνωση) Βιβλιοπροτάσεις Το ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία" διάβασε και προτείνει (15 νέες προτάσεις για ανάγνωση) Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο αντάρτης" Διηγήματα Διώνη Δημητριάδου "Ο παππούς" Δοκίμια Δοκίμια "Πόρτες ανοικτές ή κλειστές;" (η περίπτωση του Κάφκα) Κριτικές 'αναγνώσεις' Δημήτρης Φύσσας "Εμένα μου λες (ποιήματα 1997-2016) Κριτικές 'αναγνώσεις' Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ "Της μοναξιάς διπρόσωποι μονόλογοι" Κριτικές 'αναγνώσεις' Μιχάλης Γκανάς "Άψινθος" Κριτικές 'αναγνώσεις' Σωτήρης Κακίσης "Όλο αέρα! (αισθηματικά κείμενα)" Κριτικές 'αναγνώσεις' Colm Tóibín "Καραβοφάναρο στο μαύρο νερό" Κριτικές 'αναγνώσεις' Jack Kerouac "Στοιχειωμένη ζωή - η χαμένη νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' Max Ritvo "Αιώνες" Κριτικές 'αναγνώσεις' Miguel de Unamuno "Το μυθιστόρημα του δον Σανδάλιο σκακιστή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Oliver Sacks David Hume "Η δική μου ζωή" Κριτικές 'αναγνώσεις' Stefan Zweig "Σκακιστική νουβέλα" Κριτικές 'αναγνώσεις' W. G. Sebald Jan Peter Tripp "Αδιήγητη ιστορία" Μεταφράσεις (ποίηση) Παρουσιάσεις βιβλίων - φωτογραφίες Ποιητική σύναξη Τόλης Νικηφόρου "Πάθος" ανέκδοτο ποίημα σε πρώτη δημοσίευση

Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017


Έχουν τα όνειρα αλλόκοτη δύναμη

της Σοφίας Σκουλίκα - Βέλλου





Έχουν τα όνειρα αλλόκοτη δύναμη

είναι του νου μυλόπετρες,

άλλης αλήθειας οντότητες σκοτεινές.

Τώρα που μοιάζει η ζωή να μικραίνει

μόνο η θάλασσα μένει,

εκνευριστικά ήρεμη.

Το σκουριασμένο του πλοίου κουφάρι

που βλέπω στον ύπνο μου κάθε βράδυ,

δοξασμένο παρελθόντος απομεινάρι

έχει στοιχειωμένη την κουπαστή,

την μπούμα καταστραμμένη,

τον πίνακα οργάνων μισοσβησμένο.

Έχει από άγρια κύματα καταστραφεί

μετά από μιαν άγρια, υπέροχη μάχη

χιλιάδες λόγια κυμάτων λέει,

όπως η ιδία μου η σκληρή ζωή.


Σοφία  Σκουλίκα – Βέλλου


(φωτογραφία: Κώστας Λαδάς)
"εμμονή με την αφή"




Αν κάποτε όλα εξαφανιστούν, σκέφτομαι, μπορεί να μείνει η ανάμνηση των αγγιγμάτων. Χέρια που μας αγγίζουν και αποτυπώνουν πάνω μας ονόματα και χαρακτηριστικά προσώπων, γεύσεις και οσφρήσεις και κοιτάγματα πολλά, φωνές που αφήνουν τις λέξεις τους, πολύτιμα απομεινάρια μνήμης. Αλλά δεν είναι μόνο η αίσθηση ενός ανθρώπινου αγγίγματος. Θυμάμαι πώς έκαιγε κάτω από τα πέλματα η παλιά παραλία της Θεσσαλονίκης, με τον ήλιο του βορρά να την αφήνει έκθετη. Κι αυτή κι εμένα. Μετά όλα άλλαξαν, μεγαλώσαμε, κι η παραλία το ίδιο. Επεκτάθηκε. Προσχώσεις απαραίτητες, και νέες εισβολές προσώπων που πάλι με το άγγιγμα διεκδίκησαν την παρουσία τους μέσα μου. Εκείνα τα μικρά στίγματα στη ράχη των χεριών, μικρές καφέ κηλίδες, δηλωτικές μιας ηλικίας. Άλλοτε πάλι, σκασίματα στο δέρμα (ευαίσθητο θα ήτανε πολύ) να γδέρνουν το δικό μου αναμετρώντας την παράλογη συνύπαρξη. Πώς θα έπρεπε τότε να το έχω καταλάβει ότι το δέρμα εξαπατά, έτσι όπως κρύβει φλέβες πάλλουσες από ζωή ή άλλοτε από αναισθησία. Κι ύστερα πάλι άλλα αγγίγματα, πολλά απ’ αυτά σύντομου χρόνου, που δεν έλπιζαν καθόλου σε μια μνημονική διαχρονικότητα, να με ξαφνιάζουν με την επιμονή τους. Τα άλλα, τα ορκισμένα για μακροζωία, δεν άντεξαν στον χρόνο. Και λέω πως μάλλον κάποιο παιχνίδι του μυαλού κι αυτό μπορεί να είναι, που επιλέγει -με μια απολύτως δική του λογική- να κινεί τις αισθήσεις και να προτιμά αυτήν που δύσκολα κανείς θυμάται. Κι αν κάποιος πει ότι υπάρχει σε όσα γράφω μια εμμονή με την αφή, ίσως και να έχει δίκιο. Μήπως αυτή δεν είναι η νοητή προέκταση του σώματος;

Διώνη Δημητριάδου


(Albrecht Dürer, μελέτη χεριού)

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Τα ίχνη







Στους δρόμους τους παλιούς γυρνά
στα πιο στενά σοκάκια
μαζεύοντας τα ίχνη που αγιάσανε.

Στο πεινασμένο Μεσολόγγι
σ’ ελεύθερη πολιορκία
ή ανταμώνοντας στου γύφτου
τις δώδεκα κραυγές.
Στέκεται έπειτα
να απαριθμήσει τους σκοτωμένους φίλους
που γέμισαν το δάσος το βαθύ,
την ενοχή του νου.
Του Φίλιππου τη θλίψη συντροφεύοντας
μια ξιφολόγχη έχοντας στο πλάι
αναρωτιέται πού το άξιον
ακόμα ζει.
Και από κει σαλπάροντας
μ’ ένα πειρατικό
αιώνια μεθυσμένο
στο ουρλιαχτό αφήνεται
αμερικανική σπονδή
σε μια παγκόσμια
ατελεύτητη στιχουργική
γυρεύοντας των ποιημάτων
την  έσχατη τη λέξη.

Όταν αυτή θα ειπωθεί
τότε θα σκοτεινιάσει ο κόσμος.

Και όσο για το ποίημα
αυτό ακόμα το ερευνούμε
τους άλλους μνημονεύοντας
που κάποτε το γνώρισαν.

(μνημονεύοντας Μανόλη Αναγνωστάκη, Διονύσιο Σολωμό, Κωστή Παλαμά, Γιώργο Σεφέρη, Τάκη Σινόπουλο, Άρη Αλεξάνδρου, Οδυσσέα Ελύτη, Νίκο Καββαδία, Αρθούρο Ρεμπώ, Άλεν Γκίνσμπεργκ)

Διώνη Δημητριάδου

(Edw. Burne Jones, Νύχτα. 1870)



Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017



Από τον Σωτήρη Κακίση. 
Τόσο τρυφερή ματιά στον Σταν Λόρελ,  τον Λιγνό των παιδικών μας αναμνήσεων.

[…]
Ο Λιγνός! Φανταστείτε τον τώρα παιδάκι δέκα χρονών, ίσως μελαγχολικό ήδη, ίσως από τότε αστείο, κόντρα πάντα με του πλήθους (με των τάξεων, με των σχολείων) την εύρυθμη ισοπέδωση, να τρέχει πάνω κάτω πιο πολύ απ’ όλα τα παιδιά, να ταράζεται το κορμάκι του το λιγνό (η τσιλιβίθρα, η ακτινογραφία) από του μέλλοντός του τα σκοτεινά περάσματα, από του επόμενου φιλμ της ζωής του το περιληπτικό τρέιλερ, από της μοίρας του την  επικείμενη επιλογή. Κάτι μικρά κόλπα με τα δάχτυλα θα ’ξερε κιόλας να κάνει στα διαλείμματα, τα χέρια και τα πόδια του, χωρίς ακόμα την επιβολή του μυαλού της καρδιάς του, θα ’τανε νευρόσπαστα και υπερκινητικά κι ανυπόμονα κι ανυπότακτα, αλλά ήδη ένα γλυκό φως θα τον τριγύριζε στην κούνια του, αυτό που θα γινότανε μερικά χρόνια μετά, στον επόμενο αιώνα, τ’ άστρο του, το φωτοστέφανό του.


Σωτήρης Κακίσης, Μικρές ώρες με τον Λιγνό, από το «48 Μικρές Ώρες», Εξάντας, 1997.
Για να βγουν απ’ την ανάγκη τους  

του Τάσου Σ. Μάντζιου




Ήρθαν και βρήκανε τον Φιλοκτήτη,
οι φίλοι του οι παλιοί κι οι σύντροφοι.
Ήρθαν
και όλο λόγια γλυκά του έλεγαν,
όλο τον παίνευαν,
για την ανδρεία και το θάρρος
και για τις αξεπέραστες τοξευτικές του ικανότητες.
Ήρθανε και του ζήτησαν
να πάει στην Τροία μαζί τους,
να πολεμήσει, του είπαν, και να δοξαστεί!
(Απέφυγαν να του πουν για τον χρησμό,
που έλεγε
πως μόνο με τα δικά του όπλα
θα έπεφτε η Τροία.
Απέφυγαν επιμελώς για να του πουν
ότι τον  είχανε ανάγκη!)
Κι όταν,
παρά τα λόγια τα φανταχτερά,
παρά τις κολακείες,
δεν είχανε κανένα αποτέλεσμα,
τότε,
για να τον πείσουν,
για να τον ρίξουν στο φιλότιμο,
του μίλησαν για την παλιά τους την φιλία.

 Για την παλιά φιλία του μίλησαν,
αυτοί,
που κάποτε
τον εγκατέλειψαν
βαριά τραυματισμένο,
σχεδόν ετοιμοθάνατο
σε μια σπηλιά στην Λήμνο
και το ταξίδι, δίχως να νοιαστούν, συνέχισαν!
Για την παλιά φιλία του μίλησαν,
θαρρώντας
πως πιο εύκολα
θα έφταναν στον σκοπό τους.

 Δεν είναι που,
αφού τον εγκατέλειψαν,
είχανε κάνει να πεθάνει
 μια φιλία.
Είναι που,
για να βγουν απ’ την ανάγκη τους,
δεν είχανε κανέναν ενδοιασμό,
πίσω να ’ρθουν
και στ’ άψυχό της σώμα
πάνω
να πατήσουν!


Τάσος Σ. Μάντζιος

(στη φωτογραφία: ο Μιχαήλ Μαρμαρινός ως Φιλοκτήτης)
με μολύβι



με μαλακό μολύβι
να γλιστράει στο χαρτί
γράφονται ποιήματα αγάπης

το άλλο το σκληρό του έρωτα
ζητάει κοφτερή ακίδα
βίαια να πέφτει 
να χαράζει τις σελίδες

κι όταν κουρέλι γίνει το χαρτί
να γράφει πάνω σου
κατάσαρκα

ποιος είπε ότι αστειεύεται ο έρωτας;
μα ούτε και η ποίηση άλλωστε

Διώνη Δημητριάδου



Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

Παρουσίαση βιβλίου

"Τα λουτρά της κόμισσας"
του Βαγγέλη Γαροφάλλου

από τις Μικρές εκδόσεις





Μια ιστορία προκλητική, όσο προκλητική μπορεί ποτέ να είναι η αθέατη πλευρά της πραγματικότητας. Μια ιστορία  στα όρια της αλήθειας και της φαντασίας. Τουλάχιστον έτσι θέλουμε να νομίζουμε.  Και φυσικά μια ιστορία με χιούμορ που αναδύεται από όλα τα σκοτεινά της πλοκής για να μας πει ότι σε τελευταία ανάλυση όλα (μα όλα) είναι θέμα οπτικής.

Έχουν τα όνειρα αλλόκοτη δύναμη της Σοφίας Σκουλίκα - Βέλλου Έχουν τα όνειρα αλλόκοτη δύναμη είναι του νου μυλόπετρ...